Από τη Σαντορίνη στη Βουλή
Μια Πορεία Ευθύνης με Όραμα για τις Κυκλάδες
Ο Μάρκος Καφούρος αφηγείται στο Santorini Life Magazine τη διαδρομή του από την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τον Συνεταιρισμό Santo Wines έως τη Βουλή. Μιλά για τη Δημοκρατία που ξεκινά από τη γειτονιά, για την εξωστρέφεια των προϊόντων της Σαντορίνης και για το όραμά του: Κυκλάδες που ζουν και δημιουργούν 365 μέρες τον χρόνο.
Συνέντευξη με τον Μάρκο Καφούρο
(Βουλευτή Κυκλάδων)
Από τον αμπελώνα της Σαντορίνης στα έδρανα της Βουλής. Από τον αγροτικό συνεταιρισμό και την Tοπική Αυτοδιοίκηση σε ένα όραμα για ζωντανές Κυκλάδες, 365 ημέρες τον χρόνο. Ο Μάρκος Καφούρος μιλά όχι σαν πολιτικός, αλλά σαν ένας άνθρωπος που μεγάλωσε, εργάστηκε, ονειρεύτηκε και πάλεψε στον τόπο του – και συνεχίζει να το κάνει.
Η πολιτική αρχίζει εκεί που τελειώνουν οι λέξεις και ξεκινούν οι πράξεις
Σε έναν τόπο όπου η θάλασσα μπορεί να απομονώνει αλλά και να ενώνει, ο Μάρκος Καφούρος έχει διανύσει μια πορεία που βασίστηκε στη συνέπεια, την εργατικότητα και το ουσιαστικό αποτύπωμα. Η ενασχόλησή του με τα κοινά ξεκίνησε από την Τοπική Αυτοδιοίκηση το 2002, όταν συμμετείχε για πρώτη φορά στις δημοτικές εκλογές και εξελέγην μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Θήρας, ενώ έχει διατελέσει Αντιδήμαρχος και Αναπληρωτής Δημάρχου.
Όπως ο ίδιος δηλώνει, η Τοπική Αυτοδιοίκηση αποτελεί το «πρώτο μέτωπο της Δημοκρατίας», καθώς εκεί δοκιμάζεται η εμπιστοσύνη του πολίτη στο κράτος. «Εκεί, ο πολίτης συναντά το κράτος στην πιο καθημερινή του μορφή – στην ποιότητα των σχολείων, στην καθαριότητα, στο φωτισμό του δρόμου, στο νερό που τρέχει από τη βρύση, στο αν μπορεί να μετακινηθεί ή να εξυπηρετηθεί. Εκεί φαίνεται αν η Πολιτεία είναι παρούσα ή απούσα», επισημαίνει.
Santo Wines: Όταν η εξωστρέφεια συναντά τη γη μας
Η θητεία του ως πρόεδρος του συνεταιρισμού Santo Wines δεν είναι απλώς μια διοικητική θέση. Είναι η αποστολή μιας ολόκληρης ζωής. Είναι η συνέχεια της μακρόχρονης πορείας του ως γεωπόνος στην παραγωγή, δίπλα στους αμπελουργούς και τους αγρότες για περισσότερα από 36 χρόνια, με όραμα τόσο την διάσωση και ανάδειξη των τοπικών ποικιλιών και προϊόντων σε επώνυμα ποιοτικά προϊόντα όσο και του συνεταιρισμού σε ένα διεθνές brand.
Ως πρόεδρος της Santo Wines, ο Μάρκος Καφούρος οδήγησε τον συνεταιρισμό σε μια νέα εποχή, επενδύοντας στην ποιότητα, τη βιωσιμότητα, την εξωστρέφεια και την ανάδειξη του σαντορινιού αμπελώνα, της μικρόκαρπης τομάτας και της φάβας. «Εργαστήκαμε σκληρά ώστε να απαλλαγούμε από τα χρέη δεκαετιών και να μετατραπεί ο Συνεταιρισμός σε πρότυπο οργανισμού: επενδύσαμε στην ποιότητα, στη βιωσιμότητα, στην ανάδειξη του σαντορινιού αμπελώνα και της τοπικής ταυτότητας. Σήμερα, τα προϊόντα μας φτάνουν σε περισσότερες από 30 χώρες», αναφέρει.
Παράλληλα, ενίσχυσε την επισκεψιμότητα, με δράσεις που προώθησαν τον οινοτουρισμό και συνέδεσαν τον επισκέπτη με τον τόπο μέσα από μια εμπειρία γεύσης και πολιτισμού.
Η Οικογένεια: Αφετηρία και ο προορισμός
Ο Μάρκος Καφούρος είναι σύζυγος και πατέρας δύο γιών. Δεν διστάζει να πει πως ό,τι έκανε στη ζωή του, το έκανε για να μπορεί να τους κοιτάζει στα μάτια.
Η οικογένειά του αποτελεί τη σταθερή του δύναμη και πηγή έμπνευσης. «Η οικογένειά μου είναι η πυξίδα μου. Η σύζυγός μου είναι η ήρεμη δύναμη δίπλα μου – και τα παιδιά μου η έμπνευσή μου. Όταν βλέπω τον τόπο μας, σκέφτομαι το μέλλον τους: θέλω να έχουν την επιλογή να ζήσουν εδώ, να εργασθούν, να δημιουργήσουν, να αισθάνονται ασφάλεια και προοπτική», τονίζει.
Παρά το βαρύ πολιτικό φορτίο, δεν ξεχνά τη σημασία της προσωπικής ισορροπίας. «Η οικογένεια μού υπενθυμίζει καθημερινά τη σημασία της ταπεινότητας και της ουσίας. Είναι ο λόγος που δεν επιτρέπω σε καμία θέση να με απομακρύνει από αυτό που είμαι», προσθέτει.
Το Όραμα: Ζωντανές Κυκλάδες, Όλο τον Χρόνο
Η αγάπη του για τις Κυκλάδες δεν περιορίζεται στη Σαντορίνη. Αντιθέτως, μιλά με πικρία και ειλικρίνεια για τις ανισότητες που βιώνουν τα νησιά – ιδιαίτερα τα μικρότερα.
Ο κ. Καφούρος γνωρίζει σε βάθος τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα Κυκλαδονήσια – και δεν διστάζει να μιλήσει για τις ανισότητες.
«Κάποια νησιά “λυγίζουν” το καλοκαίρι λόγω τουριστικής πίεσης, ενώ άλλα βιώνουν εγκατάλειψη τον χειμώνα. Οι υποδομές δεν επαρκούν, οι τοπικοί φορείς συχνά αδυνατούν να ανταποκριθούν, και οι μόνιμοι κάτοικοι αισθάνονται ότι μένουν στο περιθώριο», επισημαίνει.
Η λύση για τον ίδιο είναι ξεκάθαρη: ουσιαστική αποκέντρωση, ενίσχυση της αυτοδιοίκησης και επένδυση σε ανθρώπινο δυναμικό και υποδομές. «Η τουριστική ανάπτυξη πρέπει να είναι διαχειρίσιμη και βιώσιμη. Δεν αρκεί να είμαστε ένας προορισμός – πρέπει να είμαστε τόπος ζωής», τονίζει.
«Κάθε νησί, ανεξαρτήτως πληθυσμού ή φήμης, δικαιούται ίσες ευκαιρίες. Τα νησιά μας πρέπει να λειτουργούν για όλους – όχι μόνο για τον τουρίστα του Ιουλίου, αλλά και για τον μόνιμο κάτοικο του Φεβρουαρίου».
Στο Τέλος της Ημέρας…
«Θέλω τα παιδιά μου – αλλά και τα παιδιά όλων των Κυκλάδων – να μπορούν να ονειρεύονται τον τόπο τους όχι ως τουριστικό καρτ-ποστάλ, αλλά ως ένα μέρος όπου μπορούν να ζήσουν, να δημιουργήσουν και να επιστρέψουν με χαρά».
